Зошто Заев носи бела кошула?

Белата е боја на чистота, нeвиност и нови почетоци.

Предизвикува чистење на мисли и превземање на акција.

Психологијата вели дека ако на некому сакаш да му оставиш впечаток на човек кој не крие ништо од тебе, кој нема нечисти мисли и ти нуди нов почеток, облечи нешто бело. Има причина, нели, зошто невестите носат бел фустан а не црвен на пример.

Има причина зошто Зоран Заев, носеше бели кошули кога пред јавноста презентираше прислушувани разговори.

Да, само бела кошула. Не забалежавте?
Ако не се сеќавате, дозволете да ве потсетам:

15april'15fevruari'15fevruari'15.jpg1Untitled-1Untitled-2

Ако повторно не ми верувате, сите снимки од седиштето на СДСМ ги има на Јутуб, побарајте. Ќе се уверите.

Што сакаше лидерот на опозицијата да постигне?

Да верувате дека тој е чист, додека го прља образот на опонентот.

Дали Заев е чист?

Тоа ќе оставам на вас да одлучите.

Дали Зоран Заев повторно носи само бела кошула?

Да. Ова е видео од денеска.

Лидерот на опозицијата повикува на граѓански фронт против лидерот на ВМРО-ДПМНЕ. Во бела кошула. Заев е чист, Груевски не е. Тоа е она во кое што Заев сака и не тера да веруваме. Дали е тоа така? Исто така оставам на вас да одлучите.

Има и уште една работа. Бело знаме се вее кога признаваш пораз.

До следно читање,

Анастасија Д.Б.

 

 

Говор – говорник – публика.

Вчера, владејачката партија одржа конвенција за избор на кандидат за претседател на Република Македонија. Како што веќе знаете, избраниот кандидат е претседателот Ѓорге Иванов. Јас му посакувам среќа во престојната претседателска трка.

Овој пат на кратко ќе го анализирам обраќањето на премиерот Никола Груевски и ќе предложам по некој (скромен) совет:

Премиерот е претпознатлив по неговиот строг став, кој треба да го задржи, затоа што не би можеле да го замислиме поинаку. Груевски држа добар говор, но сепак негова најголема маана (како и на повеќето, т.е. на сите македонски политичари) е читањето на говорите. Замислете, доколку сега успева да ги освои симпатиите на македонските граѓани, што ќе се случи ако внесе мали финеси во неговите јавни говори?

Забележете го моментот на 7:37 , Груевски изјавува: „ Нашиот избор е Македонија!“, а притоа го нагласува последниот збор. Ова е многу добар начин на изразување, но ефектот би бил поголем доколку внесе постепена градација на зборовите. Ова значи дека постепено треба да го зголемува тонот на гласот со секој нареден збор, се до крајот на реченицата кога би се постигнала посакуваната висина на тонот. Истото се случува и на 14:10 и на 16:40 кога неговиот говор е проследен со овации и аплауз од страна на присутните. Но, доколку сака и ние кои говорот го следиме преку ТВ и интернет, да ја почуствуваме таа еуфорија и да покрене и кај нас таква реакција мора да се служи со гестикулации и да воспостави контакт со публиката зад малите екрани со тоа што ќе гледа во камерата.

Како да се постигне тоа?

Добар пример е Дејвид Камерон кој како и сите добри говорници ја користи следнава формула:  харизма + добар говор + гестикулации.

(Не мора да го гледате целотот видео, доволно е да ги проследите само првите 5 минути)

Што прави добриот говорник?

  • НИКОГАШ НЕ ГО ЧИТА ГОВОРОТ!  Како што може да забележите, Камерон со себе на сцената понесува и лист хартија. Не може да знаеме со сигурност дали на него е напишан целиот говор или само кратко резиме, но она што е сигурно е дека не чита од него туку само повремено погледнува за да се потсети. Добриот говорник користи кратко резиме со најбитните точки кои сака да ги изнесе во говорот а резимето го користи за повремено потсетување.
  • КОРИСТИ ГЕСТИКУЛАЦИИ. Дејвид Камерон многу умешно ги користи гестикулациите. Тој на 2:33  прашува: „Is that enough?“ и притоа умешно употребува градација при изговарањето на зборовите и со раката го потенцира секој изговорен збор. Моќно, многу моќно!
  • ВОСПОСТАВУВА КОНТАКТ СО ПУБЛИКАТА: Во текот на целиот говор, Камерон континуирано воспоставува контакт со присутните во публиката, погледот го насочува на сите страни во салата и она што е многу добро: гледа во камерата кога сака да пренесе некоја значајна порака. Воспоставувањето на контакт со публиката (присутната и онаа зад малите екрани) е премногу значајно, така политичарот создава близина со аудиториумот. Овој гест, мора многу почесто да биде користен од страна на  нашите политичари.

Истите грешки ги прави и лидерот на СДСМ, Зоран Заев:

И Зоран Заев е харизматичен политичар, но само харизмата не е доволна за да се изведе добар говор. Она што Зоран Заев мора да го направи е да внесе поголема динамика во говорите, бидејќи во спротивно истите ќе останат многу монотони и нема да покренат акција кај неопределените гласачи (тоа им е целта, нели?). Доколку употребува поголеми паузи и почето ги нагласува значајните зборови ќе внесе поголема драматичност на говорот а со тоа и попозитивна реакција кај аудиториумот.

Не е тајна дека политичките говори се однапред концепирани и осмислени. Тоа е сосема нормално и нема ништо лошо во тоа. Лошо е кога говорите се читаат наместо предходно да се увежбаат. Шансите да се направи грешка во читањето се многу поголеми отколку да се направи грешка ако говорот е увежбан и се користи краток потсетник- резиме. Не е ни чудо што не се користат гестикулации, затоа што потребна е огромна концентрација за правилно да се прочита еден говор.  Дејвид Камерон не располага со поголемо слободно време од нашите политичари, но е доволно свесен дека се следи секој негов чекор, особено неговите јавни говори, па околку себе ангажира тим на експерти кои ќе го подготват за таа цел.

Добриот говорник не се раѓа, туку се создава низ процес на континуирано усовршување, надоградување и постојана анализа на претходните говори.

Денес е Прочка. Нека ми простат сите оние на кои им имам згрешено, навредено или оние кои не се согласуваат со моите анализи.

Ви посакувам пријатна неделна вечер и успешна невербална комуникација.

Движете се моќно политичари!

До следно читање,

Анастасија Д.Б.

Се движат ли моќно нашите политичари?

Во пресрет на шестите по ред претседателски избори на Република Македонија си зедов за право, како граѓанин кој има потреба да види промени во политичката елита (не сум единствена, тоа го знам) да покренам едно доста интересно прашање. Прашањето нема никаква врска со внатрешната или надворешната политика, евроатланските интеграции, довербата што народот ја има (или ја нема) во политичарите и сл… а сепак има голема поврзаност токму со тие теми и со имиџот кој се трудат да го изградат дома и надвор.

Понекогаш доста тешко ми е да ги слушам а уште потешко да ги гледам… па многу често се прашувам:- „Дали имаат тим зад нив кој се грижи за нивните јавни настапи?“  Сега ќе искористам едно клише и ќе кажам- секоја чест на исклучоци, а тие на прсти можат да се избројат.

Изминативе години имаше доста интересни говори на јавни личности од типот „дал да плачам ил да се смејам“!

Да се потсетиме на поскорешните, ако заборавивме:

Господинот Љулзим Фаризи од ДУИ одржува говор во Берлин на тема „Почитувањето на слободата и човековите права-предизвик за демократијата на Република Македонија“. Доколку би го анализирале говорот би заштедиле време ако кажеме само што кажа добро и дали гестикулациите му беа на место. И ќе го заштедиме целото време – затоа што НИШТО НЕ Е КАКО ШТО ТРЕБА!  Можеби и токму тие, политичарите се грижат за своето време кое им е ограничено и ценето па не посветуваат доволно внимание на малите финеси кои го обликуваат него како личност и  политичар кога говори во јавноста.  Едно потсетување за нив: и ние одвојуваме време од нашите „мали“ животи за да го ислушаме вашиот говор, па удостојте не и испочитувајте не затоа што ве избравме.

Доста се намачив да го најдам говорот на (Др.) Љулзим Фаризи, кој претпоставувам дека бил тргнат од youtube веднаш по објавувањето и успеав да дојдам до ова кратко видео од 39 секунди. Но и 39 секуднди се и повеќе од доволни за еден човек да остави добар впечаток. Или во случајов МНОГУ ЛОШ. Овој пат нема да си заштедиме време затоа што ќе си наштеиме повторно и нема да ја научиме лекцијата:

На самиот почеток од говорот Љулзим Фаризи „сфаќа дека пантолоните му се големи“ ,

Screenshot_1

па дури цели 6 секунди континуирано ги поткренува. Тоа не само што е непристојно туку и покажува на целосна дезориентираност и несигурност на говорникот. Истиот гест го повторува и на 0:30. Во меѓувреме неколку пати ги поставува рацете на бината и автоматски ги повлекува наназад, со што се дистанцира од она што го кажал, или поточно знае дека она што го зборува не е вистина. Ова е особено видливо кога изјавува дека Македонија е мултирегионална (?!!) и кога кажува дека во државата има голем проблем со почитување на слободата и човековите права.    Ова не го измислувам јас, ова јасно го зборува неговиот ГОВОР НА ТЕЛО.

Токму ГОВОРОТ НА ТЕЛОТО  е прашањето и проблематиката која сакам да да ја донесем на јавна дебата и јавна анализа.

Многу е важно да знаеме и да се потсетуваме постојано дека само 7% од целокупната комуникација помеѓу луѓето се остварува преку зборовите а останатите 93% се остваруваат преку невербалното комуницирање. А гестикулациите кои ги покажуваме  се резултат на една метална акција која се пренесува во видлива телесна реакција.  Во невербалното комуницирање се содржани гестикулациите изразени преку говорот на телото и преку фацијалните микроекспресии, како и  преку гласот и интонацијата на изговорените зборови.

За жал и дипломатите, оние кои мораат да ги знаат правилата на невербалното комуицирање знаат да потфрлат:

http://telma.com.mk/index.php?task=content&cat=1&rub=15&item=33548

Новата амбасадорка во Белград, Вера Јовановска Типко, можеби е тазе во дипломатијата па може да и се прогледа низ прсти, но сепак не можеме да и простиме затоа што е когнитив-бихејвиор психотерапевт. (http://www.equilibriumvera.com/staff.html)

Да и посветиме мало внимаие и да го анализираме извадокот од нејзиниот говор:

  1. Облека- Во никој случај не е препорачливо да се носат вакви бои, розево и розево… и розево! Делува несериозно и помалку детски. Искрено, повеќе би и одговарала комбинацијата на официјалната страна на equilibrium. Никако розево палто на розова блуза. Не знам зошто ама ме потсетува на Barbie…а тоа не е впечатокот кој сака да го остави- зарем не?
  2. Движења- Она што највеќе ме загрижува е постајаното нишање лево-десно додека седи на столицата. Замислете вака да се однесува за време на официјален разговор во Србија?!! Што ќе си помислат? А тоа што е навалена  на едната рака и потпрена на столицата како да седи на кафе со пријателките? Никако! Замислете вака да преговара за некое значајно прашање? Делува премногу незаинтерсирано и опуштено.
  3. Гестикулации-  Забележете го моментот кога одговара на прашањето за нејзиното искуство во процесот на селекција на дипломат по пат на конкурс, изјавува: „Моја беше одлуката….“ и автоматски на дел од секунда го подкренува левото рамо. Овој гест кажува дека зборовите и гестикулацијата се контрадикторни.
  4. Раце-  Вкрстените дланки се многу чест гест за време на преговарања, па ни укажуваат на две можности:  доколку се пропратени со блага насмевка укажуваат на спремност, но доколку ја нема насмевката укажуваат на фрустрација и колку повисоко се поставени рацете- поголема е фрустрацијата. За што е исфрустрирана? За прашањето? Или за одговорот?
  5. Глас-  Драматичноста и паузата за време на зборувањето се корисни и пожелни,а не како што негативно има посочено новинарот Дарко Чекеровкси (авторот на текстот).

Screenshot_2 6. Ставот кој го презентира во текот на целиот говор е помалку арогантен и непотребен во дадениот момент.   Секако дека е горда на себе што станала амбасадор,  но овој став нека го задржи за пред пријатели, а не за пред целата јавност.

Се поставуваат низа прашања кога еднаш ќе се изанализира еден говор низ призмата на говорот на тело. Но, тоа е и целта. Ќе биде доста интересно да се следат престојните говори на кандидатите и политичарите за време на предизборната кампања за претседателските и можните предвремени парламентарни избори. Движете се моќно, политичари!

Јас ви посакувам пријатна вечер и успешна невербална комуникација.

До следно читање,

Анастасија Д.Б.

П.С.

Ги одвоив овие два говори затоа што се доста воочливи непотребните гестикулации. Политичарите од власта и од опозицијата ќе имаат подеднаков третман и простор за анализа.